Princeton Pub

'zin om naar een concert te gaan - het is gratis?'

'ok - wie speelt er?'

'geen idee - maar het is gratis?'

ach.

een zaterdagavond als een ander.

2 bussen en een ferme avondwandeling later, komen we aan op onze bestemming: de bizar-genaamde Princeton Pub.

de eerste groep is al begonnen [er was een kleine vertraging onderweg die we aan 'Spaanse koppigheid' kunnen wijten - Juan, de Spanjaard van dienst, wou niet toegeven dat hij eigenlijk niet wist waar hij heen ging.. je kent dat, mannen en verkeerd lopen: ze zullen het nooit toegeven.]

op het programma lees ik hun naam: The Dirty Beasst. hmm.. 'origineel'?

de tweede groep van de avond is net iets beter.

The Rub

het is hier toch iets met bizarre groepsnamen.

maar hun muziek maakt alles goed. experimenteel maar niet te, goed gezongen & toffe combinatie van instrumenten.

gespot in de pub: Stella! [niet dat ik het drink, maar toch.. Stella!]

tussendoor worden er duchtig foto's getrokken..

deze is ik-wil-niet-nog-een-foto-waar-ik-met-mijn-ogen-toe-op-sta..

er wordt zelfs heel wat geforceerd om foto's te trekken :D

Nicholas, een Brit, gaat er helemaal in op..

de laatste groep heeft de zieligste naam van de 3: The British Columbians.

serieus. een kleine beetje meer inspiratie kon geen kwaad.

'de Oost-Vlamingen' zouden bij ons ferm uitgelachen worden - hier kan je jezelf gerust naar een provincie noemen.

cultuurverschillen enzo.

gelukkig is hun muziek ook best goed. Rock-achtig. best wel te smaken..

een toffe avond

altijd plezant om 'locale' bands te leren kennen..

Star Wars

deze namiddag gespot:
twee 'gangs' kinderen die met fake lichtzwaarden een mini-oorlogje aan het uitvechten waren.
een soort mini-Star Wars.

DAT is waarom ik van Fairview hou.

kabob.

ik weet niet of het 'het officiële Engelse woord voor brochette' is.
maar vanaf nu gebruik ik het altijd.
i'll have the kabob, please..

'TA'

In dit heerlijke Canadese school system heeft zowat elke zichzelf-respecterende prof een TA (teaching assistant). Meestal zijn dit graduate students - hoe het helemaal werkt, weet ik niet.

De TA van mijn ARTH 300 vak (over kunst theorie & methodologie) is hilarisch. Gisteren ontdekt dat hij Finse roots heeft - hoewel je dat in zijn naam [Matthew Lewis] niet zou zeggen. Hij is begonnen als filosofie-student maar is uiteindelijk overgeschakeld naar kunstgeschiedenis. Deze 'voorgeschiedenis' zorgt ervoor dat hij gemakkelijk filosofen in-a-nutshell kan uitleggen, wat handig is als je artikels moet lezen waar ze met namen als Hegel & Kierkegaard om je oren slaan alsof het namen & theoriën zijn die elke mens volledig verstaat.

Hij is ook een grote fan van Foucault & is volgens mij 1 van de weinigen die hem ook echt verstaat. Eenmaal begonnen over de man is hij moeilijk te stoppen :D

Elke woensdag heb ik tutorial, een soort klein discussiegroepje over de les van die ochtend & over de assigned reading van die week. Deze week ging het over authorship en van die dingen & oa ook een artikel door Foucault.

Ik word steevast om mijn 'Belgische' mening gevraagd. Ik ben een beetje vertegenwoordiger van het Europese standpunt. Op een bepaald moment ging het over onderwijssystemen enzo - en of course werd er massaal mijn richting uitgekeken omdat ik zowaar iets kon zeggen over een niet-Noord-Amerikaans schoolsysteem.. Wat voor de Canadezen een soort mythe is. Een plaats waar allerlei straffe verhalen over de ronde doen. Vooral de Franse universiteiten zijn fascinerend.

Typisch is natuurlijk ook dat ze dan over Frankrijk en Duitsland bezig zijn & dan tegen mij zeggen 'ja, maar jij weet daar waarschijnlijk meer over.' Voor alle duidelijkheid, ik kom uit België. Een onafhankelijk land. Europa bestaat uit verschillende landen. Het is niet omdat je uit Europa komt dat je op de hoogte bent van alle schoolsystemen.. We zijn dan misschien buurlanden maar we hebben zeer verschillende onderwijsinstellingen.

wat ik ook grappig vond, was toen de TA terloops wat over zijn kindertijd in Finland vertelde [dat is hier normaal - iedereen vertelt hier verhalen over hun kindertijd & over hun buitenschoolse bezigheden in de les..] Hij was bezig over hoe zijn moeder hem Kierkegaard en boeken als Crime & Punishment deed lezen als 6jarig kereltje. Geen wonder dat hij filosofie gaan studeren is & dat hij er zo duidelijk over kan vertellen.. Ik dacht even 'kindermishandeling!', maar hij was er zo positief over - dusja.

het concept van TA is natuurlijk ook uitgevonden omdat de proffen iemand nodig hebben die het vuile werk voor hen doen. In Leuven heeft elke prof ook een assistent die eigenlijk in hun plaats papers verbeterd & examens naleest. Hier worden TA's ook verwacht naar elke les van 'hun' prof te komen, discussiegroepen te leiden, computers op te stellen in de lokalen, reviewlessen te geven voor midterms & examens. Ik vind persoonlijk de term 'persoonlijk slaafje' iets toepasselijker - vooral toen gisteren Matt gevraagd werd door een gastspreker [een prof waar hij vroeger TA van was] om naar haar hond in haar auto te gaan kijken. Dat vond ik best wel compleet-erover.. Gelukkig zei ze dan uiteindelijk dat het niet hoefde, maar toch - het idee alleen al.

'Maria Lichtmis' aka een excuus om pannenkoeken te eten.

Maandag 2 februari was Maria Lichtmis
eigenlijk puur toeval dat ik dat wist - mijn zusj vertelde me over skype dat ze in de les godsdienst pannenkoeken gingen eten.. en dat bracht me op het idee een paar mensen uit te nodigen & deze o-zo-Belgische 'feestdag' en zijn pannenkoektraditie te delen.
en ja. het is enkel in België dat we deze traditie hebben, want Alexandra - een vriendin hier die van Nederland komt - had er nog nooit van gehoord.

Vanessa (links) & Petra (rechts) poseren met Belgische chocolade. ze komen respectievelijk (nooit gedacht dat woord te gebruiken) uit Amerika [oorspronkelijk El Salvador] & Slovenië, dus bear with them..

some of the guests: Bruce (Koreaan), Antonin (je kan het wel raden, Fransman), vooraan Vanessa Barbosa (Mexico, maar woont al een tijdje in Vancouver), Yovan (Slovenië) & Petra [mét stukje chocolade :D]

Alexandra en ik bakken de pannenkoeken. niemand anders wordt in de buurt van de pan gelaten, omdat ze - letterlijk - niet weten wat ze zouden moeten doen.

iedereen wil dan ook poseren met de 2 pannenkoek-makers..

tadah!!

aan tafel.

op deze foto, best wel grappig, probeert Alexandra (die Hollandse is) aan het 'internationale tafelpubliek uit te leggen hoe mijn naam eigenlijk moet uitgesproken worden.

helaas slaagde niemand er volledig in.

ik ben er ondertussen al een beetje gewoon aan dat mijn naam altijd een klein beetje 'verkracht' wordt.. hoewel sommigen er beter in slagen dan anderen. zo kwamen Andrew & Denise vorig semester zeer dicht in de buurt. en zij komen van Engeland & Amerika..

dus er is nog hoop :D

Gossip

ondertussen al weer bijna een week geleden.
Marieke ging zowaar naar een 'club'.
clubbing is officieel - nogmaals bevestigd- niet direct iets voor mij.
ik ben meer een kleinschalige-feestjes-persoon. maar zo af en toe mag een mens zich al es laten gaan, nietwaar.
nadat mijn paspoort & mijn health card [enkel mijn officieel Belgisch paspoort is niet genoeg..] gecontroleerd zijn, ik ge-body-search-d ben, de inhoud van mijn sjakos gecontroleerd is, het toegangsgeld betaald is & mijn ID nogmaals gecontroleerd is - zijn we binnen.
af en toe wel een goed lied - een overdosis Aziaten [maar dat is eigen aan Vancouver in het algemeen.. ]
samenvattend: best wel een toffe avond.

..

subliem.